Tekst: De Kaap 11-08-2026 door Jitra Janssonius, foto’s: Leen Steenvoorde
Deze woorden stonden op het kaartje dat donderdag aan een grote hoeveelheid zonnebloemen hing. De zonnebloemen een cadeau van Veldhuysen Bloemen uit Doorn aan alle bezoekers van het 50-jarig jubileum van Zonnebloem Utrechtse Heuvelrug afdeling Doorn. Een eenvoudige zin, die misschien wel beter dan welke jubileumspeech ook vertelt waar de vereniging al een halve eeuw voor staat. Want gezien worden is iets anders dan geholpen worden. In een feestelijk aangeklede tent bij het Von Gimborn Arboretum in Doorn vierden tientallen deelnemers, vrijwilligers en genodigden het 50-jarig jubileum van de afdeling.
Burgemeester Frits Naafs was aanwezig om het eerste gebakje uit te reiken aan de oudste deelnemer van de middag, mevrouw Bonnie Barkmeijer, die met haar bijna 96 jaar zichtbaar genoot van deze bijzondere middag. Burgemeester Naafs beperkte zijn aanwezigheid niet tot het officiële moment. Gedurende de middag schoof hij steeds bij een ander gezelschap aan. Hij luisterde, maakte een praatje en pakte af en toe zelf zijn telefoon om de zonnebloemen en vrijwilligers vast te leggen. Zijn belangstelling bleef niet onopgemerkt. Een oudere heer schoof, toen er foto’s werden gemaakt, zijn stoel steeds een klein stukje dichterbij. Bijna terloops, maar zichtbaar genoeg om te verraden dat hij er graag bij wilde horen. Juist dat beeld past bij de doelgroep van Zonnebloem Utrechtse Heuvelrug afdeling Doorn.
Waar veel afdelingen hun activiteiten richten op bewoners van zorginstellingen, kiest de afdeling Doorn bewust voor mensen die nog thuis wonen. Mensen die zichzelf vaak nog prima redden, maar voor wie de wereld langzaam kleiner wordt. Wie later naar een verzorgingshuis verhuist, blijft vanzelfsprekend welkom, maar de aandacht begint juist eerder. Op het moment dat een middag alleen al snel een week alleen kan worden. Zelfstandig wonen betekent immers niet automatisch dat iemand ook zelfstandig mee kan blijven doen. Autorijden lukt misschien niet meer, fietsen wordt te lastig of familie woont niet om de hoek. Een uitstapje kan dan ineens buiten bereik raken. Daarom worden deelnemers niet alleen uitgenodigd, maar ook opgehaald en weer thuisgebracht. Een praktische oplossing, maar vooral een menselijke. Wie niet meer zelf kan rijden of fietsen, hoeft daardoor niet thuis te blijven.
Om die ontmoetingen ook de komende jaren mogelijk te houden, is de afdeling op zoek naar nieuwe vrijwilligers. Mensen die af en toe willen rijden, begeleiden of een activiteit willen ondersteunen. Jongere vrijwilligers zijn daarbij meer dan welkom. Een vaste wekelijkse verplichting is niet nodig. Een paar uur per maand kan al genoeg zijn. Voor een vrijwilliger is dat misschien één middag in de agenda. Voor een deelnemer kan het een dag zijn om weken naar uit te kijken. Tijdens de jubileumviering werd daarom niet alleen teruggeblikt op vijftig jaar Zonnebloem, maar ook vooruitgekeken. Want achter ieder uitstapje staan mensen die rijden, organiseren, begeleiden, bellen en simpelweg aanwezig zijn.
Vijftig jaar geschiedenis is daarmee ook vijftig jaar vrijwillige inzet. Ook sponsoren maken het werk mogelijk. De afdeling bedankte Tess’ Gifts, De Zilte Zee, Gasterij de Kluis, Van Brenen Textiel, Van Leeuwen Kaas, Hooykaas Opticals, De Zwarte Lantaarn, Van den Berg Fietsen, Klusservice Doorn, The Readshop Doorn, Veldhuysen Bloemisten Doorn, Van den Bos Grondwerken en Von Gimborn Arboretum voor hun bijdrage aan het jubileum en aan het werk dat het hele jaar doorgaat.
Na vijftig jaar draait de Zonnebloem nog altijd om hetzelfde. Niet om grote woorden of bijzondere evenementen, maar om iets wat misschien wel zeldzamer is geworden dan ooit: oprechte aandacht. Een auto die voor komt rijden. Een stoel die iets dichterbij wordt geschoven. Iemand die vraagt hoe het met je gaat en ook blijft zitten voor het antwoord. Om iemand aan te kijken en, zonder het hardop te zeggen, te laten voelen: laat me zien wie je bent.
